Strona Główna


zapomniałeś hasło?

Artykuły
Historia prawa
Prawo za granicą
Słowniki
Polecamy porady
Dostawa

Powiązanie między tymi samymi partnerami w zakresie zawiązywania umów sprzedaży rzeczy oznaczonych co do gatunku, prowadzi do traktowania dokonywanych transakcji jako odmiany sprzedaży czyli dostawy. Według powyższej umowy rzeczy powinny być dostarczane w sposób stały i w periodycznych okresach lub dostarczane częściami.
Gdy sprzedawca jest wytwórca rzeczy, stosunek stron przejmuje pewne elementy typowej umowy o dzieło. Przepisy regulujące umowę dostawy są jedynie ramowe. Wyniknęło to z uwarunkowań historycznych minionego systemu tzw. "gospodarki uspołecznionej". Odbiorca zobowiązuje się do odebrania tych rzeczy i do zapłacenia uzgodnionej ceny.

Na uwagę zasługuje fakt, że w umowie dostawy istnieją elementy typowej umowy o dzieło i umowy kontraktacji, a zatem umowę dostawy uważa się za ich odmianę. Umowa dostawy tworzy między stronami stosunek trwały (niejednokrotnie długotrwały) i organizuje ich przyszłą współpracę gospodarczą. Przepisy o dostawie zawarte w Kodeksie Cywilnym mają zasadniczo jeden cel; a mianowicie unormowanie obowiązków i uprawnien stron w taki sposób, aby zapewnić własciwą jakość i terminowość zamówionej u dostawcy produkcji.

Dostawa jest umową konsensualną, odpłatną i wzajemną i rodzi skutki zobowiązujące. Umowny obowiązek wytworzenia rzeczy, będący przedmiotem świadczenia dostawcy, przesądza o tym że powinny być to rzeczy przyszłe jeszcze nie wyprodukowane w chwili zawarcia umowy. Wymaganie to nadaje dostawie charakter stosunku co najmniej jednostronnie profesjonalnego, najczęściej jednak jest to stosunek profesjonalny obustronnie.
Drugi obowiązek dostawcy może polegać na szczególnym przekazaniu rzeczy do odbiorcy czyli fragmentarycznie.

Umowa dostawy powinna być stwierdzona pismem (art.606 kc). Nie jest to konieczność, jednakże dla celów dowodowych powinna ona mieć taką formę.

Jeżeli surowce lub materiały niezbędne do wykonania przedmiotu dostawy, a dostarczone przez odbiorcę są nieprzydatne do prawidłowego wykonania dostawy, dostawca obowiązany jest niezwłocznie o tym zawiadomić odbiorcę (art.607 kc) .Konieczny profesjonalizm dostawcy-producenta nałożony przez ustawę, sprawia że produkt wyprodukowany prze niego musi zostać dokładnie zbadany. Wykonanie sprawdzenia rzeczy przez dostawcę jest sankcjonowanie jego odpowiedzialnością kontraktową. Jeżeli w umowie zastrzeżono, że wykonanie zamówionych rzeczy ma nastąpić z surowców określonego gatunku lub pochodzenia, dostawca powinien zawiadomić odbiorcę o ich przygotowaniu do produkcji i jest on obowiązany zezwolić odbiorcy na sprawdzenie ich jakości. Jeżeli np. w umowie zastrzeżono, że wytworzenie zamówionych rzeczy ma nastąpić w określony sposób, dostawca jest zobligowany zezwolić odbiorcy na sprawdzenie procesu produkcji (por. art. 608 kc).


Kontraktacja

Kontraktacja jest umową wzajemną, odpłatną, zobowiązującą i konsensualną. Zasada równoczesności wynikająca z świadczeń wzajemnych, które zostały wyrażone w art. 448p1 kc. ulegają w tej umowie pewnej modyfikacji. Przez umowę kontraktacji producent rolny zobowiązuje się wytworzyć i dostarczyć kontraktujacemu oznaczoną ilość produktów rolnych określonego rodzaju, a kontraktujący zobowiązuje się te produkty odebrać w umówionym terminie, zapłacić uzgodnioną cenę, oraz spełnić (jeśli takowe istnieją) świadczenia dodatkowe (por.art.613 p1). Celem kontraktacji jest przeniesienie przez producenta na kontraktującego prawa do określonego w umowie produktu z chwilą jego wytworzenia, z reguły prawa własności produktu.
Oczywiście stronami tych umów mogą być osoby fizyczne lub prawne. Od umowy sprzedaży kontraktacja różni się ograniczeniami podmiotowymi, gdyż może dotyczyć tylko producentów rolnych, oraz przedmiotowymi gdyż takim substratem umowy mogą być tylko produkty rolne, które mają być dopiero wytworzone w gospodarstwie.

Ważność umowy kontraktacji wymaga zawarcia jej w formie pisemnej. Roszczenia odszkodowawcze wynikłe z kontraktacji ulegają przedawnieniu po dwóch latach od zakończenia umowy (por. wyrok SN z 7 kwietnia 1976r., II CR 78/76).


Materiały do artykułu zaczerpnięto z Komentarza do Kodeksu Cywilnego pod red. Gerarda Bieńka.


Przemysław Gogojewicz
Prawnik
[ Wyślij Email ]

Opublikowano 12-21-2003



[ Strona Głowna | Kancelarie | Artukuły | Porady On-line | Praca ]
[ o Adwokat.com | Reklama | Kontakt ]

Copyright © 1997-2009 ADWOKAT.COM
Internetowe Księgarnie


Wydawnictwa


Wasze Opinie